Ontwerp vir kwesbare landskappe



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Ontwerp vir kwesbare landskappe: 'n Antwoord aan professor John Sutton

Ek het gehoor hoe professor Sutton 'n lesing in Londen aan 'n groep jong ekoloë gee en ek het dit absoluut oortuigend gevind. Jy kan dit hier vind.

Professor Sutton het baie dinge in daardie lesing gesê wat ek graag wil opneem en daarop sal reageer. Hy het gesê dat die idee dat die natuur altyd in die toestand van stres verkeer, 'n mite is. Hy het gesê dat die manier waarop ons die wêreld om ons behandel 'n mite is. Hy het gesê die manier waarop ons die wêreld om ons verander, is 'n mite. Hy het gesê die natuur is nie staties nie. Hy het gesê dat die manier waarop ons mekaar behandel 'n mite is. Hy het gesê die manier waarop ons mekaar verander, is 'n mite.

Van al hierdie dinge stem ek die meeste saam, maar die een waarmee ek nie saamstem nie, is die 'state of being'-bietjie. Ek dink dat dit net 'n oorvereenvoudiging is en dat die natuur baie meer ingewikkeld as dit is. Jy kan baie inligting kry uit die studie van biologie (soos getoon in Sutton se lesing). Dit is beslis waar dat ons nie alles weet nie en dat die kompleksiteit eenvoudig onpeilbaar is. Soos die spreker gesê het, "Dit sal 'n boek van die grootte van die Bybel neem om dit te verstaan." Maar om dit nog 'n stap verder te neem, en te glo dat die natuur onder stres verkeer, ignoreer blykbaar die feit dat ons ook deel daarvan is. En om te glo dat die natuur onder stres verkeer, ignoreer blykbaar die feit dat ons kan leer, dat ons dit kan bestudeer en dat ons kan reageer op wat ons leer. Ons kan beslis foute maak, maar ons kan ook daaruit leer en probeer om dit te vermy.

In alle gevalle wat ek aangehaal het stem ek saam met wat hy gesê het. Hy het egter in een van hulle te ver gegaan.In daardie een sal ek meer met hom moet saamstem as ek.

Dit was omtrent 'n minuut en 'n half in die lesing toe dit gebeur het. Die spreker het gesê dat hy nog nooit 'n foto van die aarde kon neem wat so mooi was dat hy nie sy oë daarvan kon wegneem nie. Hy het dit gesê terwyl hy besig was om 'n skoot van die Aarde deur die vliegtuigvenster te laat verbygaan. Ek het met hierdie stelling saamgestem toe ek net in my eie lewe aan die Aarde gedink het. Maar soos die res van die lesing verbygegaan het, het ek begin dink oor wat die spreker in 'n breër sin sê. Dit is beslis waar dat die Aarde pragtig is en dat dit soms moeilik is om my oë daarvan weg te neem. Die Aarde is egter beslis nie so mooi soos die spreker gedink het dit is nie. Om 'n baie eenvoudige analogie te gebruik, jy kyk na 'n foto van jou ma of ouma en jy sê hoe mooi sy is, maar dit is nie omdat jy jou oë van die prentjie kan wegneem nie. Dit is omdat die prentjie baie klein is en jy kan elke detail van wat in die prentjie is sien. Wanneer jy egter by die vliegtuigvenster uitkyk of na die oppervlak van die Maan of Mars kyk, is dit moeilik om elke detail te sien.

Ek dink dit is 'n baie nuttige punt om na vore te bring in die bespreking van watter soort inligting ons kry en hoe om daardie inligting van mekaar te onderskei.

Die Aarde is niks mooier as die inligting wat jy op die oppervlak van 'n CD-R kry nie. Jy kan beslis die saak maak dat dit moontlik is om 'n foto van die Aarde te neem wat so mooi is dat dit moeilik is om daarvan weg te kyk. Tog kyk baie mense weg omdat dit blyk dat die enigste manier om die hele aarde te sien is om na 'n beeld van die hele aarde te kyk. Jy het ook die geval waar mense sê dat die Aarde mooi is, maar dat dit dieselfde is as om na 'n prentjie daarvan te kyk. En dit is eintlik wat hulle sê.

Ek dink nie dit is te ver van wat John en ander onlangs op die blog gesê het nie.Ons kyk na foto's van die Aarde, ons het 'n sekere waardering vir die skoonheid van ons planeet maar die skoonheid van die Aarde is dieselfde as wat ons sou hê as ons dieselfde foto's uit die ruimte geneem het.

Ek dink ook dat dit een van die dinge is wat die inligting wat ons van die oppervlak van 'n CD-R kry van die inligting wat ons van Mars kry, onderskei. Jy kan baie oor Mars leer deur na 'n prent van die oppervlak van Mars te kyk, maar jy kan niks doen met die inligting wat jy kry deur na die prent te kyk nie. Jy moet na Mars gaan om inligting te kry.

Ten slotte wil ek byvoeg dat die idee dat die skoonheid van die aarde iets is wat ons waardeer vanuit die oogpunt van wat binne-in ons is, verkeerd is. Jy geniet nie die skoonheid van die Aarde binne jou nie. Dit is net 'n feit.

Die skoonheid van die Aarde hang nie daarvan af of jy dit sien en of jy binne-in dit is of wat dit doen nie. Ek dink nie dat skoonheid 'n kwessie van perspektief is nie.

Maandag 4 April 2010

Ek het onlangs op 'n e-pos afgekom van iemand wat kommentaar gelewer het dat ek 'n vreemde idee het oor die doel van die lewe. Hy wou weet wat die doel van die lewe is en hoekom ons hier is. Ek het hom vertel van die aanhaling deur St. Augustinus oor God wat die wêreld geskep het. Ek het vir hom gesê dat God ons op die aarde geplaas het om die wêreld te ervaar, om meer oor onsself te ontdek en om ander lief te hê.

Daar is 'n aanhaling van Thomas Merton waaraan ek dink as ek aan hierdie dinge dink. Merton het gesê: "Die doel van ons lewens is om liefgehê te word."

Dit is die doel van die lewe. Ons lewens gaan daaroor om geliefd te word. Ons leef asof ons op 'n planeet is wat deur ander bewoon word.

Ek dink ook dat daar 'n tyd is waarop ons die Aarde moet verlaat, soos Merton sê. Ons gaan die Aarde verlaat, vir goed. Ons gaan die Aarde verlaat, want ons sal sterf. Wanneer ons sterf, verlaat ons die aarde.

Terselfdertyd gaan ons die Aarde verlaat wanneer ons sterf, en ons gaan Hemel toe.Ons lewens gaan daaroor om ander lief te hê. Die doel van ons lewens is om te probeer om deur ander geliefd te wees.

Daar is geen lewe na die dood nie, maar daar is 'n tyd wanneer ons die aarde vir altyd verlaat. Daar is 'n tyd wanneer ons die aarde verlaat, maar daar is geen lewe na die dood nie. Wanneer ons sterf, gaan ons nie Hemel toe nie. Ons gaan na die dood, soos ons die aarde verlaat. Dit is die storie van ons lewens.

God het ons met 'n rede op die aarde geplaas. Dit is nie omdat die aarde mooi of interessant of goed of sleg is nie. Dit is omdat dit oor liefde gaan. Ons is hier omdat ons liefgehê moet word. En God het ons nie lief nie, ons is so.

Die doel van ons lewens is om geliefd te probeer wees. Ons probeer om ander lief te hê, selfs al vaar ons nie goed nie. En ons kan nie regtig gelukkig wees voordat ons geliefd is nie.

Wanneer ons geliefd is, kan ons ander liefhê. Maar as ons nie geliefd is nie, dan kan ons nie ander liefhê nie. En dan is ons net gelukkig wanneer ons ander liefhet.

Ek dink ons ​​is op hierdie planeet, want daar is ander op hierdie planeet. Ons is hier om lief te hê en liefgehê te word, soos Merton sê. Ons is hier om ander lief te hê, en om ander vir ons lief te hê.

As ek nie geliefd is nie, kan ek nie ander liefhê nie. Ek dink daar is twee doelwitte met die lewe. Daar is hierdie doel, om geliefd te probeer wees.

Ons is hier omdat ons liefgehê moet word, en ons probeer om liefgehê te word. Die rede waarom ons op hierdie planeet is



Kommentaar:

  1. Yozshuzil

    Ek vra om verskoning dat ek inmeng ... Ek is bewus van hierdie situasie. Voer ons bespreek. Skryf hier of in PM.

  2. Gor

    Presies in die doel :)

  3. Jazzalyn

    Laat u my toe om te help?

  4. Muzil

    Ek is baie jammer dat ek jou met niks kan help nie. Ek hoop hulle sal jou hier help.

  5. Faerwald

    Agree, this very good idea is just about

  6. Lorette

    Strange how

  7. Treasach

    this has no analogs?

  8. Gugore

    Sy het die eenvoudig uitstekende idee besoek

  9. Nyles

    Ek dink dat jy 'n fout begaan. Ek kan die posisie verdedig. Skryf vir my in PM, ons sal kommunikeer.



Skryf 'n boodskap


Vorige Artikel

Landscaping jenks ok

Volgende Artikel

Vrugteboom-grimeersakkies